5. ERRONKA JO DIEZAIOGUN KUANTIKARI

Esperimentazioa konputazio kuantikoko benchmarking kolaboratibo baten bidez garatuko da. Industria enpresa batek erronka bat, beharrezko datuak eta abiapuntu neurgarri bat ekarriko ditu. Telefonicak eta konputazio kuantikoan gaitasunak dituzten beste bi erakundek paraleloan landuko dute, aurrez adostutako konparazio esparru komun baten arabera definitutako ikuspegi desberdinen bidez. Proiektu bakoitza enpresaren eta dagokion erakundearen artean garatuko den arren, guztiek partekatuko dituzte ebidentzia objektiboa eta ikaskuntza kolektiboa sortzeko irizpideak eta kontraste-uneak.

Erakunde guztiek industria erronka berari erantzuteko soluzioak garatuko dituzte. Konputazio kuantikoaren potentziala probatzeko, hautatutako erronkak esparru bati lotuta egon beharko du, non beharrezkoa izango den erabakiak hartzea zer egin, zer ordenatan eta zer baliabiderekin, emaitza zehatzak optimizatzeko helburuarekin – hala nola kostua, kontsumoa edo epea – eta murrizketa jakin batzuk errespetatuz. Horrelako arazoek aukera ematen dute teknologia horren egungo gaitasunak aztertzeko eta alderatzeko.

Hautatu beharreko industria-enpresaren erronka eremu hauetara mugatu beharko da:

1. Industria-prozesuen energia-sistema

Energia-aktiboak noiz kontsumitu, zenbat kontratatu eta nola jardun erabakitzea, kostua eta kontsumoa minimizatzeko.

– Energia kontsumoa murriztea: plantaren energia gastu globala minimizatzea.

– Kontsumoak eta kargak programatzea: prozesu elektrointentsiboak gauzatzea ordu tarte merkeenetan.

– Kontratatutako potentziaren kudeaketa: hornidura-kontratua zigortzen duten potentzia-puntak saihestea.

– Autokontsumoa eta biltegiratzea: bateriak noiz kargatu eta deskargatu erabakitzea, ekoizpen berriztagarriaren eta prezioaren arabera.

– Ekipo intentsiboetako kontsignak: labeak, konpresoreak edo hotz industriala doitzea, kontsumoa murrizteko, prozesuari eragin gabe.

2. Produkzioko eta mantentze-lanetako plangintzaren timizazioa

Zein agindu exekutatu, zein sekuentziatan eta zein baliabiderekin, epeak eta zehaztapenak ahalik eta kostu txikienarekin betetzeko.

– Mantentze prediktiboa: ekipo batean esku hartzeko une optimoa aurreratzea.

– Nestinga: ebaketa-prozesuetan ahalik eta material gutxien alferrik galtzea.

– Aginduak sekuentziatzea: formatu-aldaketak murriztea eta entrega-epeak betetzea.

– Makina eta txanda esleitzea: agindu bakoitza zein baliabidek eta txandak betetzen duen zehaztea.

– Langileen plangintza: ekipoak aurreikusitako kargaren arabera dimentsionatzea eta esleitzea.

– Mantentze lanetako leihoak: geldialdiak ahokatzea, ekoizpen galera minimizatuz.

– Loteak: tamaina eta sekuentzia definitzea, aldaketak eta tarteko stocka murrizteko.

– Lineak orekatzea: geltokien artean zereginak banatzea, errendimendua maximizatzeko.

– Lehengaiak formulatzea: materialak konbinatzea, ahalik eta kostu txikienarekin zehaztuz.

3. Logistika eta hornidura-katearen bidezko simulazioa

Garraioko eta biltegiratzeko zer baliabide erabili eta nola esleitu erabakitzea, ahalik eta kostu txikieneko epeak betetzeko.

– Banatzeko eta biltzeko ibilbideak: distantzia, denbora edo garraio-kostua minimizatzea.

– Biltegiko barne logistika: eskaeren prestaketa optimizatzea.

– Bidalketak sendotzea: eskaerak taldekatzea, garraioaren aprobetxamendua maximizatzeko.

– Biltegien edo lantegien arteko inbentarioa: izakinak eskaeraren eta edukieraren arabera banatzea.

– Hornikuntzak: hornitzaile bakoitzari noiz eta zenbat eskatu erabakitzea.

– Flotaren programazioa: ibilgailuak eta gidariak ibilbide eta txandei esleitzea.